|
به نام او برای روشنایی است که می نویسم اگر همیشه وهمه جا تاریک بود هرگز نمی نوشتم خداوندا روزهای من چون شعله های آتش زبانه کشیدند وخاموش شدند ولی در روشنی آن ها چهره ی تو را دیدم وتو مرا شعری چند آموختی که ازما به یادگار خواهد ماند مرحوم بیژن جلالی افق روشن روزی دوباره کبوتر هایمان را پیدا خواهیم کرد و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت روزی که کم ترین سرود بوسه است و هر انسان برای هر انسان برادری ست روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند قفل افسانه یی ست وقلب برای زندگی بس است روزی که معنای هرسخن دوست داشتن است تاتو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی روزی که آهنگ هر حرف زندگی ست تامن به خاطر آخرین شعر رنج جست و جوی قافیه نبرم روزی که هرلب ترانه یی ست تا کمترین سرود بوسه باشد روزی که تو بیایی برای همیشه بیایی ومهربانی با زیبایی یکسان شود روزی که ما دوباره برای کبوتر های مان دانه بریزیم ومن آن روز را انتظار می کشم حتی روزی که دیگر نباشم. از مجموعه هوای تازه احمد شاملو
+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1385ساعت 1 توسط آزاده
|
|
درباره وبلاگ 
|
